Ekonomia współpracy

8 lutego br. w Gdańskim Klubie Biznesu odbyło się spotkanie nt. ekonomii współpracy (Collaborative Economy, peer-to-peer). Jej istotę, obszar i perspektywy rozwoju wyjaśnił Roman Szyszko, prezes Saski Advisory.

Tego typu działalność staje się coraz bardziej powszechna wyjaśniał prezes Szyszko, podkreślając, że upowszechniał się ona zarówno w relacjach B2C i C2C jak również w B2B. Informatyzacja sprawiła, że ten rodzaj działalności gospodarczej wykorzystując szeroko internet i portale społecznościowe pozwala na profilowanie klienta i integrację działań gospodarczych. Ekonomia współpracy jest jednak czymś więcej niż wykorzystywanie internetu w biznesie, bowiem powszechne staje udostępnianie informacji i produktów(np. muzyki) za darmo. Wartością jest kontakt z dużą grupą klientów, bez ograniczeń kulturowych, bez barier wynikających z granic i dochodów. Powstają nowe modele  organizacyjnych, w których swoje miejsce znajdują gracze globalni, społeczności i jednostki.

W 2015 r. był to rynek o wartości sprzedaży w wysokości 28 mld euro – informuje PwC w raporcie dotyczącym 2014 r.  PwC prognozuje, że do 2025 r. wiele działań z gospodarki dzielenia się będzie rywalizować z  tradycyjnymi  działaniami gospodarczymi. Wartość sprzedaży tylko w pięciu sektorach generujących ogólnoeuropejskie dochody przekroczy w 2025 r.  80 mld EUR. Jednak wartość transakcji  w tym roku może się zbliżyć do 570 mld EUR. Z kolei eksperci  Unii Europejskiej szacują, że dzięki gospodarce dzielenia się unijna gospodarka może w przyszłości zyskać 160–572 miliardów EUR – stwierdza się w Komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt.  Europejski program na rzecz gospodarki dzielenia się z 2016 r. W komunikacie stwierdza się, że „gospodarka dzielenia się obejmuje trzy kategorie uczestników: (1) usługodawców dzielących się swoimi dobrami, zasobami, czasem lub umiejętnościami – mogą to być osoby fizyczne oferujące usługi okazjonalnie („peers”) lub usługodawcy zawodowo zajmujący się świadczeniem usług („profesjonalni dostawcy usług”); (2) użytkowników powyższych usług; oraz (3) pośredników łączących – za pośrednictwem platformy internetowej – dostawców z użytkownikami i ułatwiających transakcje między nimi („platformy współpracy”). Transakcje w ramach gospodarki dzielenia się nie wiążą się zwykle z przeniesieniem własności i mogą być dokonywane odpłatnie lub nieodpłatnie”.

Opracowanie i fot. Marek Grzybowski